Ansali.be

geplaatst op: augustus 2009; laatste herziening op: 14/11/2011

Beurs-optimist: 13/08/2009

Sinds maart 2009 zijn de beurzen 40% tot zelf 50% gestegen. Er is reden tot optimisme. Bernanke, Fed voorzitter heeft een catastrofe (depressie) weten te voorkomen door zijn beleid, samen met andere centrale banken en maatregelen van beleidsmakers. De Fed bracht eerst de interbancaire rente tot quasi nul, en daarna zorgde ze ervoor dat de liquiditeit niet bevroor door tresaurieën te kopen en het opkopen van moeilijk verhandelbaar geworden bank activa waaronder CDO's, met als doel de intresten, namelijk de reële intresten voor investeringen of voor de aankoop van een woning te verlagen.

De optimisten stellen dat de crisis werd bedongen door de ingrepen van onder andere de centrale banken. Zij rekenen dat de centrale banken eerder te laat hun balansen zullen afbouwen naarmate de economie uit het dal kruipt, en speculeren erop dat er eerder een nieuwe luchtbel van aandelenkoersen zal ontstaan dan dat de economie in een nieuwe recessie belandt. Dit laatste zou zich kunnen voordoen indien de centrale banken en regeringen hun stimulansen en soepel monetair beleid te snel afbouwen. Een nieuwe luchtbel? Het is slecht nieuws, maar door de hyperinflatie zullen de aandelen wel stijgen en dus... en wie weet slagen de centrale banken in hun taak. Bernanke zelf herhaalde al verschillende keren de middelen te bezitten om de afbouw van de balans van de centrale bank efficiënt te laten gebeuren.

Als optimist zie ik de beurzen voor eind 2010 nieuwe hoogste toppen bereiken onder ander omdat een dergelijke remonte na een ernstige crisis al eerder is gebeurd. Meer>> Beurscraches vergeleken Azië Als het mis loopt zal het eerder zijn tengevolge van een te laks beleid dan een te strak beleid. Met andere woorden zowel in een scenario waarbij de economie zich hersteld op een gezonde manier als bij een scenario waarbij de economie verder aftakelt zullen de aandelenkoerse stijgen.

Mijn persoonlijke mening

Hiervoor verwijs ik het liefst naar de site van Robert Mundel

I believe that exchange rate volatility is a major threat to prosperity in the world today. It is volatility of exchange rates that causes unnecessary volatility in capital markets.
Whenever the exchange rate overshoots it affects the real value of taxes, the value of all financial assets, the domestic price level and eventually wage rates. An unstable exchange rate means unstable financial markets, and a stable exchange rate means more stable financial markets…

Robert Mundell gelooft dat de volatiliteit van wisselkoersen een belangrijke bedreiging is voor de hedendaagse welvaart in de wereld. Volgens Mundell veroorzaakt volatiele wisselkoersen onnodige volatiliteit op de kapitaal markten. Grote koersschommelingen beïnvloeden de reële waarde van taksen, de waarde van alle financiële activa, de binnenlandse prijszetting en opbrengst marges. Onstabiele wisselkoersen betekent onstabiele financiële markten en stabiele wisselkoersen betekent stabiele financiële markten.

Ik vrees dat de beurzen nog fors (zullen) kunnen stijgen en binnen de 2 jaar (eind 2010) terug nieuwe toppen zal bereiken. Maar ik deel daarentegen de mening van menig doemdenker (wat een afschuwlijk woord) dat de wereldeconomie hoe langer hoe meer onevenwichtig wordt. Als oplossing zie ik een centrale wereld bank, waar alle nationale centrale banken en de ECB lid van zijn. Volgens het (nog) niet of slechts heel gering uitgewerkte plan van Maynard Keynes. Het komt me voor alsof de Amerikaanse activa door de rest van de wereld sinds Bretton Woods geleidelijk wordt opgeconsumeerd ten behoeve van de wereldhandel met de dollar als reserve munt. Eerst de Amerikaanse goudvoorraad, waardoor in 1973, de dollar werd losgekoppeld van het goud, en sindsdien via een toenemende Amerikaanse staatsschuld, of een steeds verzwakkende dollar. "Een duurder dollar betekent een wereldwijde vermogenskrimp." stelt Faber. (zie verder).

Het liefst zien we de economie gezond worden. Onze aandelen zien stijgen door hyperinflatie, daar hebben we weinig aan. Eigenlijk verarmen we.

Beurs-depri 13/08/2009

Video CNBC Dr Doom Duel

Op CNBC verscheen gisteren een video getiteld: "Dr Doom duel." De gasten waren Nouriel Rubini en Mark Faber. Nouriel Rubini notoir doemdenker, zoals De Tijd hem omschrijft en de bijnaam draagt Dr Doom is gematigd optimistisch. Hij voorziet een correctie van de markten maar blijft voorwaardelijk waar Mark Faber meent dat de economie onvermijdelijk afstevent naar een crisis, met een verwoestende uitwerking op de globale economie. Mark Faber is een econoom 'cum laude' zoals CNBC hem voorstelt en schreef het boek: "The Gloom Boom & Doom report." Eerst gaf Faber zijn kijk op de financiële markten, waarop aan Roubini werd gevraagd te reageren. Daarna vroeg Roubini meer uitleg over de crisis die Faber voorzag. Beiden verwachten een correctie, maar Dr Doom ziet geen komende crisis.

In de periode 2002 tot 2007 kenden we een hausse van de activa markten en was de dollar zwak, vertelt Faber. In 2008 zagen we het tegenovergestelde, overweegt Faber verder. We hadden een sterke dollar en met uitzondering van obligaties daalden de waarden van activa. In 2009 bodemde de S&P uit en sindsdien zijn sommige aandelenkoersen in waarde verdubbeld. Dit was mogelijk omdat centrale banken gelddrukkerijen zijn, waardoor ze een gevaar vormen voor de gezondheid van de globale economie. De centrale banken creëerden eerst een Nasdaq luchtbel, dan een vastgoed luchtbel en nu een andere luchtbel met als doel de noodlijdende banken uit te kopen. Voor de volgende maanden ziet Faber de dollar versterken. Een sterkere dollar betekent wereldwijd een vermogenskrimp. Een correctie van aandelenkoersen stelt Faber gedurende een periode vooruit.

Aan Roubini wordt gevraagd te reageren. Hij werd daarbij eraan herinnerd dat hij de stimulansen van regeringen en een soepele monetair beleid van centrale banken als een noodzaak vond en ze bleken zeer efficiënt geweest te zijn tot nu toe. Roubini bevestigt de noodzaak van stimulansen en soepele monetair beleid. Zoniet waren we in een depressie beland. (Waar hij vroeger sprak van een 'near depression', een bijna depressie). Het punt nu is dat de Fed de haar monetair beleid dient te verstrakken. Doet de Fed dat te vroeg, dan dreigt opnieuw een recessie. Doet zij dat te laat dan betekent het stagflatie (hoge inflatie met stagnerende groei).

Schreef ik hierboven dat de indexen nieuwe toppen zal scoren eind 2010, volgens mij kunnen ze net zo goed nieuwe dieptepunten halen voor het eind van 2010. Want ook dit is niet nieuw na een forse herstel. Meer>> Beurscraches vergeleken Azië. Laat ik het maar bekennen dat ik het absuluut niet weet.

Deze site werd onafhankelijk van de artikels uit De Tijd geschreven. Blijkt echter dat ze er een heel pagina en meer eraan hebben besteed. "Noodgrepen centrale banken niet voor eeuwig" met als subtitels Timing essentieel in terugschroeven monetaire versoepeling." (Gelukkig voor mijn site zijn de artikels niet opgenomen op hun website. Toch een paar interessante regels overnemen:

Bron De Tijd: in verband met het weghalen van de extra liquiditeiten uit het systeem... "Het economisch plaatje kan bovendien op elk ogenblik worden doorkruist door externe - onvoorspelbare en onmogelijk in de hand te houden - factoren, zoals de internationale olieprijs. Kortom het vergt heel wat stuurmanskunst, plus een behoorlijke portie geluk." Wat ik evengoed interessant vind; in verband met de uitspraken van de Fed na hun bijeenkomst op 12/08/2009: "Nieuw is dat de aankoop van staatsobligaties geleidelijk uitdooft." Dit is volgens mij goed nieuws, want het bevestigd dat de economie uit de diepte kruipt.

 

pagina 1/1